Eczacıbaşı Sanal Müzesi, Gülsün Karamustafa'nın 1987-2006 yılları arasında gerçekleştirdiği enstalasyonlardan bir seçki sunuyor.
Yapıtlarının 30 dijital imgesinden oluşan sergiye Teresa Macri'nin sanatçı hakkında yazdığı bir metin eşlik ediyor. Çağdaş sergiler bölümünde yer alan sergiyi www.sanalmuze.org internet adresinde gezebilirsiniz. Teresa Macri sanatçıyı şu sözlerle anlatıyor: “Gülsün Karamustafa'nın işleri, kendi hayatında da benzeri biçimde yüklendiği sezgisel bir tazelik içerir. Kendisinin doğuştan sahip olduğu acelecilik, algıladıklarını görsel temsiliyete dönüştürürken de yardımcı olur ve onun bu yoldan kolay bir biçimde temel gerçekliğe ulaşmasına imkan kılar.
Sanatçı, önünde açılan kimlik meselesinin istikrarsız ve şeffaf doğası karşısında sürekli bir arayış içindedir. Bu tehlikeli eşik insanı kolaylıkla istenmeyen bir milliyetçilik noktasına sürükleyebilir ve yalnış anlaşılmalara sebep olabilir. Zygmunt Baumann bu eşiği, yerinde bir deyişle 'akışkanlık' olarak tarif eder. Baumann sürekli "kimlik güçlü karşıtlıklar içeren bir kavramdır" diye açıklar. Bu önemli bir gerçek çünkü kimlik meselesi her durumda gettolar oluşturmak için geçerli bir nedendir, öte yandan tarifi olmayan ve sınıflandırılamayan bir durumu belirlemektedir. Bireyin kimliği her zaman kültürel ve coğrafyasal büyümeyle bağımlıdır ve bu durum çok yönlü, çok yüzeyli ve aidiyet konusunda çelişkili fikirlere sahip bir topluluk oluşturur.
Baumann 'kimlik' sorununu, savaş alanı benzetmesiyle açıklar. "Kimlik, savaşın kargaşası ve çığlıklarıyla yükselir ve bu sesler durulduğunda tekrar uykuya yatar"der. Bu resim, Gülsün Karamustafa'nın, biraraya getirerek uğraşmaya başladığı ve çesitli hayali problemler vasıtasıyla tanımladığı temsiliyetin kırılgan eşiğine tam olarak uygun düşer. Sanatçı kıvrak bir yaklaşımla, kendini kolaylıkla rahatsız hissedebileceği eşiğin önünde, duygularını sürekli yenilemeyi bilir. Konunun, ırk üstünlüğünü tartışmaya kadar varabilecek geniş ve tek parçalı tanımından mümkün olduğu kadar uzaklaşır ve bilmecesini farklılıklar, sınıfsal meseleler, din, cinsiyet, şehir, eğlence, sıradan politikalar gibi bütünüyle gündelik hayata dair sorunlar üzerine kurgular. Böylece eşiği teşkil eden küçük su tanecikleri çeşitli göndermeleri içeren bir nehir oluşturarak akmaya başlar. Aynı şekilde sanatçının çok yönlü sanatsal pratiği, temsiliyetin sunumu cerçevesinde bir bütünlüğe ulaşır. Enstalasyonlar, fotoğraf, video film çalışmaları ve ses, düşünceyi içine örgülediği bir dokumaya dönüşür.”
KÜNYE BİLGİLERİ
7 - Kronografya
Enstalasyon Görüntüsü
Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, Istanbul
1994
28- Galata:Cenova
Enstalasyon Görüntüsü
Ceneviz Antik Ticaret Merkezi, İstanbul
2003
30- Terzi Dikişi
Enstalasyon Görüntüsü
Dunkers Kulturhus, Helsingborg
2006
Labels: dijital, görsel, gösteri, Gülsün Karamustafa, imge, müze, sanat, sanatcı, sergi, türkiye, yapıt
